พิไลพรรณ สมบัติศิริ อัญมณีสะท้อนบุคลิกของหญิงเก่งแห่งปาร์คนายเลิศ - HELLO! Magazine Online

พิไลพรรณ สมบัติศิริ อัญมณีสะท้อนบุคลิกของหญิงเก่งแห่งปาร์คนายเลิศ

ยิ่งนานวัน เธอยิ่งสง่า เป็นความสง่าที่เกิดจาก ออร่าของบุคลิกภายในและ wisdom ที่มากับอายุและประสบการณ์

มีสตรีไม่มากนักที่ยิ่งมีอายุ ยิ่งงามด้วยบุคลิก คุณพิไลพรรณ สมบัติศิริ (เป๊ก) คือสตรีผู้นั้น ยิ่งนานวัน เธอยิ่งสง่า เป็นความสง่าที่เกิดจาก ออร่าของบุคลิกภายในและ wisdom ที่มากับอายุและประสบการณ์ เธอเป็นสตรีที่คุมการก่อสร้างโรงแรมฮิลตัน อินเตอร์เนชั่นแนล บางกอก ณ ปาร์คนายเลิศ (ปัจจุบันคือสวิสโฮเต็ล ปาร์ค นายเลิศ) เคียงข้างบิดามารดา คุณพินิจและท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ มาตั้งแต่เธอเพิ่งจบกลับมาจากเมืองนอก

และต่อมาจึงเริ่มปล่อยวางธุรกิจจนมารับตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ซึ่งแม้สิ้นสุดลงเมื่อมีการปฏิวัติรัฐประหาร ในปี 2557 แต่ไม่กี่เดือน คุณเป๊กก็ได้รับการแต่งตั้งให้กลับเข้าสภาอีกครั้งในฐานะสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทั้งได้รับความไว้วางใจจากรัฐบาลและคณะกรรมการสามัญโหวตให้ขึ้นเป็นประธานกรรมาธิการต่างประเทศ (สนช.) และยังเป็นหนึ่งในคณะกรรมการวิสามัญที่ร่วมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ เธอได้ร่างพระราชบัญญัติที่เธอภูมิใจนักหนาว่า ได้มีส่วนช่วยแผ่นดิน คือร่างพระราชบัญญัติตั้งศูนย์อำนวย ความสะดวกในการขออนุญาตกับทางราชการ ร่างพระราชบัญญัติค้างาช้าง ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองสัตว์ป่า และร่างพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณสัตว์

แต่คุณเป๊ก ไม่ใช่ผู้หญิงที่ทำงานเป็นอย่างเดียว เธอยังเป็นผู้หญิงที่แต่งตัวเป็น คุยด้วยสนุกเพราะเธอมีอารมณ์ขัน ในงานสังคมจะเห็นคุณเป๊กแต่งตัวงามเหมาะสมเสมอ แม้เธอจะได้รับอัญมณีมรดกตกทอดทั้งจากท่านผู้หญิงสิน ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ และคุณหญิงถวิลหวัง (คุณย่าของคุณเป๊ก) แต่เธอก็เลือกหยิบใช้แต่พองาม

“ชอบหิน เพชรไม่เท่าไหร่ แม่ก็ให้ เราไม่ค่อยใส่  นานๆจะหยิบออกมาใช้สักที ถ้าจะใส่ก็เป็นพลอยสี สีน้ำเงิน สีเขียว แป็ก (น้องสาว) เขาจะมีสีแดงเสียเยอะหน่อย และพลอยที่ชอบเราจะไม่ชอบที่เจียระไนเยอะ เพราะจะวูบวาบเกินไป เราชอบที่ไม่เจียร หรือไม่ก็เจียรให้น้อยที่สุด ของต้องดี ไม่ต้องเจียรมาก”

และเมื่อเธอเลือกซื้ออัญมณี เธอเลือกที่ดีไซน์เก๋โก้ สื่อเอกลักษณ์ทางบุคลิก อย่างแหวนเทอร์ควอยส์ดิบๆ วงใหญ่ ตกแต่งพลอยสีเม็ดเล็กๆ แต่พอเก๋ ผลงานการออกแบบของอิศเรส อำไพ แบรนด์ Coronet

“วงนั้นเทอร์ควอยส์สวย ดิบดีทั้งวง ดีไซเนอร์เป็นเด็กหนุ่มไทยที่มาเช่าบูธงานดอกไม้ปาร์ค นายเลิศ เราเห็นก็ ‘อุ๊ยตายละ จิวเวลรี่เธอสวยมาก เก๋ดี’ ก็ให้ ทำโน่นทำนี่ เราก็มีของเก่าเรา ก็ให้ไปออกแบบมา ดีไซเนอร์คนนี้เขารู้จัก ‘เท่’ และเขาก็รู้เราชอบอะไร มีอะไร ก็เอามาดู”

หรือเมื่อเธอไปเที่ยวเดลี เมืองหลวงเก่าแก่ของอินเดีย เพื่อนก็พาไปเข้าบูติคจิวเวลรี่แอนทีค ขณะที่คนอื่น อาจตื่นเต้นกับสร้อยระย้าเพชรซีกวูบวาบเต็มลำคอ เต็มหน้าอก เธอกลับสะดุดตากับเข็มกลัดมรกตแอนทีคแกะสลักดิบๆ ตกแต่งด้วยทับทิมกาโบชองที่ไม่เจียระไน และเลือกซื้อชิ้นนี้ เพราะ ‘It’s me’ เธอบอก แต่ไม่ใช่อัญมณีทุกชิ้นที่เธอเลือกซื้อจะต้อง ‘ดิบ’ เสมอไป ใน

ความดิบจะต้องเก๋โก้ที่ดีไซน์ หรือแฝงความละเอียดอ่อนของฝีมือช่างอยู่ด้วย อย่างเข็มกลัด เทอร์ควอยส์รูปใบไม้ก้านฝังเพชรสีดำ จากร้าน Verney อันเป็นร้านจิวเวลรี่เก่าแก่ของฝรั่งเศส “Verney ที่ทำจิวเวลรี่ตั้งแต่รุ่นคุณปู่คุณทวดของเขา

ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์และคุณพินิจ ก็เป็นบุคคลที่ให้ความสำคัญกับ ‘ศิลปะ’ ทั้งคู่เป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปินแห่งชาติ อาจารย์ประหยัด พงษ์ดำ ตั้งแต่สมัยท่านยังไม่มีชื่อเสียงให้ได้มีโอกาสรังสรรค์ผลงานและพัฒนาฝีมือโดยไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย และท่านผู้หญิงยังสนิทกับศิลปินและนักออกแบบจิวเวลรี่หลายท่าน หนึ่งในนั้น คือ หม่อมเจ้าไกรสิงห์ วุฒิชัย ทรงเป็นนักออกแบบแฟชั่นและจิวเวลรี่รุ่นแรกๆ ของเมืองไทย สมัยที่ท่านยังมีชีวิต คุณเป๊กเพิ่งอายุ 12 - 13 ปี เห็นท่านเสด็จมาดื่มชากับคุณแม่ของเธอ และอัญมณีที่ท่านทรงออกแบบก็ยังตกทอดมาถึงเธอ

“แม่ชื่นชมท่านไกรสิงห์ว่าเป็นดีไซเนอร์ที่เก่งจริงๆ ท่านถวายงานดีไซน์ฉลองพระองค์ให้สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี ทรงมีฝีมือในการจับเดฟผ้า เรื่องจิวเวลรี่ก็ทรงเก่งมาก ดูสร้อยเส้นนี้” คุณเป๊กหยิบสร้อยพลอยสีบนตัวเรือนลวดลายไทยประยุกต์จากกล่องกำมะหยี่ที่ปั้มลายเซ็นพระนามเป็นภาษาอังกฤษขึ้นมาดูด้วยความชื่นชม

“สร้อยเส้นนี้เวลาใส่ จะรู้สึกถึงความไหวพลิ้ว ท่านทรงเล่นกับสีของพลอยได้เก่งมาก ฝีไม้ฝีมือในการออกแบบทำให้ผลงานชิ้นนี้ยังคงคลาสสิก ดีไซน์ก็ออกไทยๆ ใช้พลอยไทยทั้งหมด และพลอยโบราณ ไม่มีเผาอยู่แล้ว เมื่อมารวมกับการลงยาซึ่งเป็นฝีมือช่างโบราณ งานชิ้นนี้จึงมีความเป็นไทยสูง และ Very inter ด้วย”

ในจำนวนอัญมณีศิลปะไทยที่ได้รับตกทอด คุณเป๊กจะถูกดึงดูดกับอัญมณีมรดกที่ดีไซน์มีเอกลักษณ์เป็นพิเศษ ชิ้นหนึ่งเป็นสร้อยนพเก้าจากคุณหญิงสิน เธอให้เหตุผลที่ชอบว่า “สร้อยนพเก้าเส้นนั้น เป็นฝีมือช่างทองไทย คงสมัยบ้านหม้อโบราณๆ เพราะผู้ดีไซน์ ได้ประยุกต์ดีไซน์ไทยๆ ที่ปกติเห็นเป็นทรงอุบะ ให้มีกลิ่นอายตะวันตกเข้ามาปนนิดๆ เราคิดว่า ชิ้นนี้มันเก๋พิเศษ และใช้หินกาโบชอง ที่ไม่ต้องเจียระไนวูบวาบ ยังคงเป็นไทย แต่ก็ไม่ฟูฟ่ามาก”

อัญมณีที่คุณเป๊กชอบหรือที่รับตกทอดล้วนสะท้อนบุคลิกและรสนิยมศิลป์ของผู้เป็นเจ้าของรุ่นปัจจุบันและรุ่นก่อน คุณเป๊กไม่ชอบอะไรที่งามโฉ่งฉ่าง แต่จะชอบดีไซน์ที่โก้ ถึงจะดิบก็ดิบเก๋